kontakt@prosumentinfo.pl

Energia wiatru była wykorzystywana już ponad tysiąc lat p.n.e.. Świadczą o tym m.in. kamienne pozostałości odkryte w Egipcie oraz wiatraki perskie o pionowej osi obrotu wirnika (ok. 640 r. p.n.e., na granicy persko-afgańskiej). Pierwsze wzmianki historyczne o młynach wietrznych w Europie pochodzą z VIII (wiatraki czteroskrzydłowe) i XII wieku (1180 r.) tzw. wiatrak kozłowy (Normandia). Średniowieczna konstrukcja wiatraka europejskiego miała wysokość sięgającą 10 metrów i posiadała do kilku łopat o maksymalnie 6 metrach długości [11]. Koniec ery wiatraków, wykorzystywanych do pracy mechanicznej, nastąpił w XIX wieku, m.in. w związku z nadejściem ery maszyn parowych, zastosowania silników spalinowych oraz postępującej elektryfikacji. Jednakże odkrycie elektryczności rozpoczęło próby zastosowania wiatraków do produkcji energii elektrycznej. Pierwsza elektrownia wiatrowa, która już nie mogła nazywać się wiatrakiem, gdyż skonstruowana została do wytwarzania energii elektrycznej, powstała w latach 1887-1888 i do dzisiaj nazywana jest konstrukcja Charles’a F. Brusch’a, a kolejną konstrukcją z 1891 roku była konstrukcją Poul’a La Cour’a. Wzrost cen paliw kopalnianych, spowodowany kryzysem energetycznym w latach siedemdziesiątych, spowodował kolejny znaczący wzrost zainteresowania alternatywnymi źródłami energii, w tym energią wiatru. W wyniku kryzysu zaczęto szukać rozwiązań problemów związanych z produkcją energii elektrycznej w elektrowniach wiatrowych na skalę przemysłową. Zaczęto wtedy konstruować szereg prototypów elektrowni wiatrowych dużych mocy, z których tylko część odniosła sukces. Jednak zdobyte doświadczenie pozwoliło na stworzenie niezawodnych komercyjnych elektrowni wiatrowych dużych mocy. Dzięki temu, pod koniec XX wieku, nastąpił powrót elektrowni wiatrowych, jako integralnej części systemu elektroenergetycznego wielu państw.

Close Menu